^{تلاش نموده اند اعمال غیر انسانی صحابه را به نوعیتوجیه و یا مخفی نگه دارند اما صفحات تاریخ، به خوبی آن حوادث سیاه را حفظ نموده است. در این میان نادیده گرفتن حقِِ به حق نور چشم نبی گرامی اسلام و آزار و اذیت ایشان توسط خلیفۀ دوم ، بیشتر قابل تأمل است که علاوه بر شیعه، اهل تسنن هم بسیاری از آن فجایع را نقل کرده اند. ابن حجر عسقلانی  در ترجمۀ احمد بن محمد سرّی نقل می کند که:« عُمَر با لگد به سینۀ فاطمه(ع) کوبید تا محسن را سقط کرد»[1] شهرستانی در ملل و نحل جلد1 صفحه57 از نظام نقل می کند عُمَر در روز بیعت، شکم فاطمه را کوبید که طفلش را ساقط کرد، عُمَر همچنین در آن روز فریاد می زد که خانه فاطمه (ع) را با همه کسانی که در آن هستند آتش بزنید»                             صلاح الدین صفدی شافعی متوفی 764 نیز از نظام نقـل می کند که:« عُمَر در روز بیعت، بر شکم فاطمه(ع) کوبید که محسن را اسقاط نمود»[2]}                           

^{و از آن جمله است: گروهی از بیعت با ابوبکر خودداری کردند و در خانۀ علی اجتماع کرده بودند. پس ابوبکر، عُمَر را نزد آنان فرستاد. عُمَر آمد و فریاد زد که از خانه بیرون آیید، ولی آنان از بیرون آمدن خودداری کردند. عُمَر هیزم طلبید و گفت: سوگند به آنکه جان عُمَر در دست اوست، یا بیرون آیید و یا آنکه خانه را با هرکس که در آن است آتش می زنم؛ گفتند ای أبا حفص! فاطمه در این خانه است. گفت هرچند که فاطمه باشد!!![3]          نظر به این که نبی گرامی اسلام عدم گمراهی امت خویش را در گرو چنگ زدن به قرآن و اهلبیت خویش قرار داده است ــ آنحضرت فرمودند: همانا من در میان شما چیزی را به جا گذاشته ام که اگر به آن چنگ بزنید، بعد ازمن گمراه نخواهید شد؛ یکی قرآن و دیگری عترت خودم که اهلبیت من هستند و هرگز قرآن و اهلبیت من از هم جدا نشوند تا در نزد حوض کوثر به حضور من وارد شوند.[4] ــ آیا با امانت پیامبر، این چنین رفتار می نمایند؟ آیا صدور اعمال فوق الذکر از خلیفۀ ثانی، گمراهی آن صحابۀ بلاصاحب را اثبات نمی کند؟ با کدام منطق عقلی وبا چه دلیل شرعی، باید از خلیفۀ دوم تبعیت کرده و از او دفاع نماییم؟!!! این سؤالاتی است که شما اهل سنت ــ که با هزار تأسف، سنت پیامبر(ص) را زیر پا له می نمایید ــ باید به آن پاسخ دهید!!!...                                                                                   والسلام علی من التبع الهدی ……………………………………………………………………....................................................................پاورقی :}                                                                  

^{۱ــ لسان المیزان،ج1 ،ص 268.}         

^{۲ ـ الوافی بالوفیات،ج5 ،ص347 ـ المختصرفی اخبارالبشر تألیف ابن ایوب شافعی،ج1 ،ص 156 چاپ بیروت ـ المصنّف،ج 7، ص 432 تألیف ابوبکر بن محمد بن عثمان ـ شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج2 ،ص 45 و 56 ـ السّقیفه والخلافة تألیف عبدالفتاح عبدالمقصود، ص14 ـ الملل والنّحل شهرستانی، ج1 ،ص 75 چاپ بیروت ـ مروج الذّهب تألیف مورّخ امین «مسعودی»، ج3 ،ص 68 ـ تاریخ یعقوبی ،ج2 ،ص 126 چاپ بیروت ـ المعارف تألیف ابن قتیبه ،ص 210 ـ الإمامة والسّیاسة تألیف ابن قتیبه، ص 12 و...از این مدارک و غیر آن به خوبی معلوم می شود که ابوبکر برای این کارها دستوراتی صادر نموده است.}

^{۳ ـ در برخی منابع اهل سنت مضبوط گردیده: الإمامة والسیاسیة ابن قتیبه، ص12 ـ العقدالفرید ابن عبدربه مالکی، ج4 ،ص 259 و260 ـ شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید معتزلی،ج1 ،ص134 ـ تاریخ طبری، ج 3 ، ص 202 ـ انساب الاشراف بلاذری ،ج1 ،ص586 ـ ملحق المراجعات تحقیق حسین راضی، ص261.}

^{۴ ـ این حدیث نیز در کتب اهل سنت از جمله: کنزالعمال، ج1 ،حدیث876 و 943 ـ مشکاةالمصابیح، ج3 ،حدیث6153 ـ سنن ترمذی، حدیث 3788 ـ مصابیح السنة، حدیث 4816 آمده است.}