ابن قتیبۀ دینوری و عمررضا کحاله نقل می کنند:« عمر به ابوبکر گفت بیا باهم به سراغ فاطمه ی زهرا برویم زیرا ما او را غضبناک کرده ایم، پس باهم به منزل فاطمه (ع) رفتند و اجازه ورود خواستند، اما فاطمه(س) به آنان اجازه ورود ندادند، لذا سوی علی(ع) رفتند و از ایشان خواستند تا فاطمه را راضی کند و آنان را بپذیرد. علی(ع) آنان را پیش فاطمه برد؛ چون نزد فاطمه نشستند حضرت صدیقه(ع) روی خویش را از آنان به طرف دیوار گرداند تا چشمش به آنان نیفتد[ عملاً اعلام انزجار و خشم نماید]. به دختر پیامبر سلام دادند ولی ایشان جواب سلام آنان را نداد، ابوبکر شروع به سخن کرد؛[ از پیامبر(ص) گفت]... حضرت فاطمه به آنان فرمود: آیا می خواهید حدیثی از رسول خدا(ص) برای شما نقل کنم تا آن را بدانید و به آن عمل کنید؟! گفتند آری؛ حضرت صدیقه فرمود: شما را به خدا سوگند آیا از رسول خدا این سخن را نشنیده اید که:« رضای فاطمه، رضای من است و خشم و غضب فاطمه، خشم و غضب من؛ هرکه فاطمه را دوست بدارد قطعاً مرا دوست داشته است و هرکه فاطمه را خشنود سازد، مرا خشنود کرده و هرکه فاطمه را به غضب آورد مرا به غضب آورده است؟»... آنان پاسخ دادند: بله ما این سخن را از رسول خدا شنیده ایم.                                                                               

 فاطمه زهرا(ع) در این هنگام گفت: من خدا و ملائکه ی او را شاهد می گیرم که شما دو نفر نه تنها رضای مرا به جای نیاورد ید بلکه مرا به غضب آورده و خشمگین ساختید، وقتی که پیامبر را ملاقات کنم از شما دو نفر شکایت خواهم کرد.   

ابوبکر گفت: من از غضب خدا و غضب تو ای فاطمه به خدا پناه می برم ... اما   حضرت صدیقه گفت: سوگند به خدا در هر نمازی تو را نفرین خواهم کرد...[2]    

این برخورد آخرین آنها با فاطمه زهرا جای هیچ شکی باقی نمی گذارد که این ملاقات و عیادت و اعتذار، با آن همه فجایعی که بار آورده بودند یک امر سیاسی و برای کاستن از زشتی های اعمال خودشان بود و فاطمه نیز از انگیزه آنان با خبر بود و با اقدام و گفتار خویش باعث شد که نتیجه عکس بگیرند و راهی برای استبصار برای آیندگان گشوده شود.      

جا دارد که در ذهن حقیقت جویان آزاده ی عالم هستی، سوالاتی مطرح شود که:

الف) با چه منطقی خود را مسلمان بنامیم در حالی که تابع محض کسانی هستیم که پاره ی تن نبی اکرم (ص) را خشمگین ساخته اند؟                                                              

ب) کدام عقل سلیم به حقانیت نفرین شد گان دختر پیامبر اکرم که اسباب بیماری و شهادت وی را فراهم نمودند حکم کرده و ایشان را جانشین بر حق نبی مکرم اسلام می داند؟ 

در حالی که حضرت محمد مصطفی (ص) فرموده اند:« فاطمه پاره ی تن من است هرکه او را خشمناک کند مرا خشمناک نموده است»[3]                                                         

پس ای آزاد اندیشان و حقیقت جویان اهل سنت!... بیایید تقلید کورکورانه و تعصب جاهلانه را کنار بگذاریم و با انتخاب راه صحیح، پیامبر اسلام و دخترش را از خود راضی و سعادت دنیا و آخرت را نصیب خویش نماییم!...                                                     

والسلام علی من التبع الهدی

.....................................................................................................

پا ورقی:

1- حدیث خشم و غضب فاطمه از ابوبکر در تمام مدت حیات پس از پیامبر در منابع اهل سنت مانند: صحیح مسلم،ج2،ص72 - مسند احمد،ج1،ص6 و9 – تاریخ طبری،ج3،ص202 – مشکل الآثار طحاوی،ج5،ص48 – سنن بیهقی،ج6،ص300 – کفایة الطالب،ص226 و تاریخ ابن کثیر،ج5،ص285 آمده است.                                                                                                                   

2- الإمامة والسیاسة،ج1،ص14 و اعلام النساء، ج3،ص 314.