| تبليغات | X |
|
اعجوبۀ تاريخ هستي!
جمعه هجدهم اسفند 1385 11:26 بعد از ظهر
به نام خدوند حكيم از بَدو خلقتِ اين اعجوبۀ تاريخ هستي، برخي كم مايه گان علمي و بي مايه گان عقلي ، با زور شمشير، اسلحه و حركات جاهلانه، با ديگران، سخن گفته و عقدۀ دل را خالي نموده اند. چند وقتيست، افرادي بي بضاعت و بي خِرَد، كه كمترين بويي از انسانيت نبرده اند، با عناوين مختلف در قالب ايميل، برايم ويروس و... ارسال نموده اند امّا غافل از اين كه دستگاهِ بنده به قويترين آنتي ويروس وآنتي هك، مجهّز بوده و نمي توانند به زبان حيواني با ما سخن بگويند. چرا كه زبان بشري را نه فهميده و نه از علم و منطق، بهره اي دارند. تا اين كه فردي براي موضوع " نظر شما در خصوص كيفيت رؤيت خدا چيست؟[2] " كامنت ذ يل را گذاشته بود؛ با نشاني : نويسنده: دوشنبه 14 اسفند1385 ساعت: 1:35 حالا مثلا سلام بنده در پاسخ ايشان( روزبه)، وي را به پرهيز از فحّاشي توصيه نمودم؛ توجه كنيد: نويسنده: دوشنبه 14 اسفند1385 ساعت: 10:54 پاسخ به بازديد كننده اي با نام " روزبه " : ولي مثل اين كه مسأله تمام نشده بود و سه روز بعد، كامنتي ديگر، با موضوع و نويسندۀ ديگري برايم پست شد با نشاني : نويسنده: پنجشنبه 17 اسفند1385 ساعت: 7:51 سلام با عنوان روزبه حیوان 1000 چهره به روز شدم و امّا هم زمان با ورود به نشاني " دشمن روزبه " آنتي ويروس دستگاهم فعّال شد؛ پس از ردّيابي متوجّه شدم كه ويروسي از وبلاگِ" دشمن روزبه " كه حاوي چند تصوير مي باشد، وارد شده است كه با آنتي ويروسِ به روز، روزبه را از بين بردم. غرض اين بود كه اذهان دوستان را به اين موضوع ، معطوف نمايم و بس. حال، قضاوت با شما بازديد كنندگان...
تعزيت اربعين حسيني...
جمعه هجدهم اسفند 1385 11:17 بعد از ظهر
اربعين در فرهنگ عاشورا،اربعين به چهلمين روز شهادت حسين بن على(ع) گفته مىشود كه مصادف با روز بيستم ماه صفر است.از سنّت هاى مردمى، گراميداشتِ چهلم مردگاناست كه به يادِ عزيز فوت شدۀ خويش، خيرات و صدقات مىدهند و مجلس ياد بود بپا مىكنند. در روز بيستم صفر نيزشيعيان، عظيم ترين مراسم سوگوارى را در كشورها وشهرهاى مختلف به يادِ عاشوراى حسينى بر پا مىكنند و همراه با دستههاى سينه زنى وعزادارى، به تعظيم شعائر دينى مىپردازند. تكريم اين روز و احياى خاطرۀ غَمبارعاشورا، رمز تداومِ شورعاشورايى در زمان هاى بَعد بوده است. درتاريخ انقلاب اسلامى ايران نيز، سنّتِ احياى اربعين، تاثير مهمّى در شورگسترى شهرها داشت و درچهلم شهداى حادثۀ قم (درتاريخ 19 دى 1356 ش)، مردم مسلمان تبريز، قيام نموده و شهيد دادند؛ دراربعين شهداىتبريز، شهرهاى ديگر، مجلس يادبود گرفته، تظاهرات كردند و همين گونه اربعين ها به هم وصل شد و سراسر ايران به نهضت پيوست، تا اين كه انقلاب اسلامى در 22 بهمن سال1357 ش به پيروزى رسيد.اين به بركتِ الهام گيرى از فرهنگِ شهادت و ايثار خون بود كه ملّتِ قهرمان ايران،از عاشورا گرفته بود. اربعين، تداوم عاشورا بود و ذكر، رسالتِ بازماندگان پس از خون و شهادت . السّلام عليك و علي الارواح الّتي حلّت بفنائك عليكم مني جميعاً سلام الله ابداً ما بقيت و بقي الليل والنهار، يااباعبدالله لقد عظمت الرزية و جلت عظمت المصيبة بك علينا و علي جميع اهل الاسلام. به ياد كربلا دلها غمين است * دلا خون گريه كن چون اربعين است پيام خون،خطاب آتشين است * بقاء دين، رهين اربعين است كه تاريخ پر از خون و شهادت * سراسر، اربعين در اربعين است بسوز اى دل كه امروز اربعين است * عزاى پور ختم المرسلين است مرام شيعه در خون ريشه دارد * نگهبانى ز خطِ خون چنين است
نظر قرآن درخصوص رؤيتِ خدا چيست؟
سه شنبه پانزدهم اسفند 1385 11:28 بعد از ظهر
باسمه تعالي منشأِ اعتقاد به رؤيت خداوند متعال - چه در دنيا و چه در آخرت- تعدادي حديث جعلي است كه در كتب اهل سنّت وجود دارند لذا وهابيان و بيشتر اهل سنّت بر آن معتقد بوده و مدّعي هستند كه ما به ظواهر آيات قرآن عمل مي كنيم ولي در اين موضوع، حتي بر خلاف ادّعاي خود، با ظواهر آياتِ قرآن هم مخالفت مي كنند.در قرآن آيات متعدّدي، رؤيت خدا را نفي كرده و آن را محال اعلام مي كنند؛ از جمله در آيات 54 و 55 سورۀ بقره می فرماید: وَإذ قالَ مُوسي لِقَومِهِ يا قومِ إنَّكُم ظَلَمتُم أنفُسَكُم بِاتِخاذِكُمُ العِجلَ فتُوبُوا إلي بارئِكُم فَاقتُلُوا أنفُسَكُم ذالِكُم خَيرٌ لَكُم عِندَ بارئِكُم فتابَ عَلَيكُم إنّهُ هُوَالتّوّابُ الرَّحيمُ(54) وَإذ قلتُم يامُوسي لَن نُّؤمِن لَكَ حَتّي نرَي اللهَ جَهرَةً فَأخَذَتكُمُ الصّاعِقَة وَ أنتُم تَنظُرُونَ(55) يعني: و زماني كه موسي به قومش گفت اي قوم! شما با اخذ نمودن گوساله و پرستش آن، بر خودتان ظلم نموديد، پس به سوي پروردگار خود بازگشت كنيد، پس خودتان را بكشيد، آن، براي شما در نزد پروردگار بهتر است، سپس توبۀ شما را پذيرفت زيرا اوست توبه پذير و رحم كننده.[1] و هنگامي كه گفتند: اي موسي! بر تو ايمان نمي آوريم تا خدا را آشكارا ببينيم، پس صاعقه اي شما را فرا گرفت در حالي كه شما نگاه مي كرديد.[2] اين دو آيۀ شريفۀ متّصل و مربوط به همديگر، دليل بر محال بودن رؤيت خداوند است زيرا در آيۀ اوّلي (54) به عقوبت و عذاب افرادي كه گوساله پرستي را آئين خود قرار داده اند تصريح كرده و توبۀ آنان را به سخت ترين مجازات كه خودكشي است مقيّد و مشروط ساخته است، و در آيۀ دوّم (55) عذاب و عقوبتِ كساني را كه خواستار رؤيتِ خدا بوده اند بيان نموده، و مجازاتِ آنان را نزولِ صاعقه و گرفتاري بر يك بلاي آسماني قرار داده است. آيۀ 55 بقره ما را با وضوح و روشني هرچه تمام تر بر اين حقيقت راهنمائي مي كند كه تنها گوساله پرستي نيست كه كفر و ارتداد و موجب عذاب است بلكه تقاضاي رؤيتِ خدا نيز همانند گوساله پرستي، بزرگ ترين گناه و موجب نزولِ عذابِ آسماني است. جالب توجّه اين كه در قرآن مجيد در مواردي كه به موضوع تقاضاي محال( رؤيت خدا ) از طرف بني اسرائيل اشاره شده است، تعبيراتي به كار برده شده كه بزرگي اين گناه و تمرّد را بيشتر روشن مي كند. در جايي مي گويد: « اهل كتاب از تو مي خواهند كه بر آنان كتابي از آسمان فرود آوري، به تحقيق بزرگتر از اين را از موسي خواستند، زيرا به موسي گفتند خدا را بر ما آشكارا نشان بده و آنان در مقابل اين ظلمشان گرفتار صاعقه گرديدند.»[3] و در جاي ديگر ي ميگويد: « آنان كه اميدِ ملاقاتِ ما را ندارند گفتند: چرا بر ما ملائكه نازل نمي گردد، و يا خدا را نمي بينيم؛ اينان در دلِ خود زياده روي كردند و تمرّد و سركشي را پيش گرفتند.»[4] اگر رؤيتِ خدا امكان پذير بود، تقاضاي آن، استكبار و تجاوز از حدّ و تمرّدِ بزرگ، محسوب نمي گرديد. البته آيات متعدّد ديگري هم در قرآن، رؤيت خدا را نفي مي كنند به عنوان نمونه فعلاً يكي از آن آيات را مطرح نموديم. آيا وقت آن نرسيده تا قائلين به رؤيت خداوند متعال از عقايد خرافي و انحرافي خود دست كشيده و در اين خصوص راه صواب را در پيش گيرند؟! والسّلام علي مَن التّبع الهُدي پاورگي: 1- سورۀ بقره، آيۀ 54 2- سورۀ بقره، آيۀ 55 3- سورۀ نساء، آيۀ 153 4- سورۀ فرقان، آيۀ 21
نظر شما در خصوص كيفيتِ رؤيتِ خدا چيست؟[2]
یکشنبه سیزدهم اسفند 1385 10:48 بعد از ظهر
باسمه تعالي در ادامۀ مبحث گذشته لازم است قسمت دوم سؤال از وهابيان و اهل سنّت در خصوص رؤيتِ خدا با چشم ظاهري، مورد بررسي اجمالي قرار گيرد؛ شما كه قائل به ديدن وجود خداوند متعال در دنيا يا آخرت هستيد(؟) آيا منظور تان، رؤيتِ قسمتي از وجود باريتعالي مي باشد؟ اگر قائل شويد به اين كه رؤيتِ شما فقط به يك قسمت از وجودِ خدا تعلّق مي گيرد نه به تمام قسمت هاي او؛ لازمه اش اين است كه وجود خداي لايزال، داراي جزء و تركيب باشد يعني مركّب از اجزاءِ مختلف بوده و نقطۀ معيّني را اشغال كند. در حالي كه اين قول نه تنها عقلاً محال است بلكه بر خلاف آيات صريح قرآن مي باشد. شما كه به ظواهر قرآن قائل هستيد چه طور شد وقتي به چند حديثِ جعلي كه رؤيت خدا را تأييد مي كنند، برخورد مي كنيد، از قرآن مجيد اعراض نموده، به دنبال احاديثِ جعلي، راه افتاده و بر خداوند حكيم، اعضاء و جوارح، قائل مي شويد؟ قرآن به طور صريح از وجود خداوند متعال، تعبير به نور مي كند - آيۀ 24 سورۀ نور – از مباحث دو قسمت گذشته مي توان نتيجه گرفت كه خداوند نه محدود است ونه فقط در يك نقطه وجود دارد؛ خداوند متعال، بسيط است نه مركّب تا داراي اعضاء و جوارح باشد؛ خدا نه در مكاني هست و در مكانِ ديگر نيست بلكه در همه جا هست و بر تمام عالم هستي و مخلوقات، احاطه دارد. گذشته از اين ها، اشياء و موجودات، براي اين كه ديده شوند بايد داراي لون و رنگ باشند، و تعلّق هرگونه رنگ و لوني نسبت به وجود پروردگار حكيم، محال است. بنابر این، اعتقاد به رؤیت خدا با چشم ظاهری، پوچ و بی اساس است. و خدا با دل و چشم يقين، قابل رؤيت مي باشد كه از آن به " عين اليقين " و شُهودِ قلبي " تعبير مي شود. والسّلام علي مَن التّبع الهُدي
نظر شما در خصوص كيفيتِ رؤيتِ خدا چيست؟[1]
شنبه دوازدهم اسفند 1385 11:29 بعد از ظهر
لازم است از کسانی که قائل به رؤیتِ خالق عالَم هستند سؤالی مطرح شود و آن این که: منظور شما در مورد کیفیتِ رؤیتِ خدا چیست؟ آیا تمام وجودِ خداوند متعال، قابل رؤیت هست؟ یا قسمتی از وجود خدای لایزال، قابل دیدن می باشد؟ اگر بگویید رؤیت به تمام وجودِ باریتعالی تعلّق می گیرد؛ لازمه اش این است که: ۱- وجودِ خداوند، محدود بوده و فقط بتواند یک مکان محدود و خاصّی را به خود اختصاص داده و در آن مکان حاضر شود ـ برای این که دیدِ انسان، محدود است و به تمامِ نقاطِ این عالَم، احاطه ندارد ـ ۲- وجودِ خدا، به مکانِ معیّنی منحصر بوده و سایر نقاطِ عالَم هستی از وجودِ او خالی باشد ـ در این صورت هم طبعاً به نقاطِ دیگر جهان هستی احاطه ای نخواهد داشت.ـ با کمی تأمل، می توان به این نکته دست یافت که هر دو مورد، در خصوص پروردگار متعال، عقلاً محال و غیر قابل توجیه است(؟!) بنابر این، اعتقاد به رؤیت خدا با چشم ظاهری، پوچ و بی اساس است. والسّلام علی مَن التََّبع الهُدي ...ادامه دارد
وهابيان و اهل سنت به رؤيت خدا، معتقدند [3]
جمعه یازدهم اسفند 1385 11:32 بعد از ظهر
باسمه تعالي در گذشته، نظرات مختلف وهابيان و اهل سنت را در خصوص امكان رؤيتِ خدا ارائه نموديم. لازم است آراء مخالفين امكان رؤيتِ خدا را با چشم ظاهري به همراه ادلّۀ عقلي و نقلي ، بيان نماييم تا صاحبان خِرَد به دور از تعصّباتِ غير منطقي ، انديشه نموده وقضاوت نمايند. پيشوايان شيعه ، يعني خاندان رسول خدا(ص)، رؤيت و ديدار خدا را با چشم ، محال مي دانند و شيعيان نيز طبق تعليم و تربيت پيشوايان خود در موضوع رؤيتِ خداوند در دنيا و آخرت، به محال بودن آن قائل بوده و خدا را برتر از اين مي دانند كه بتوان او را همانند ساير اجسام و مانند آفتاب و ماه، ديد و با انعكاس اشعه، او را درك نمود؛ اين نظررا دلائل عقلي ونقلي ( آيات قرآن و احاديث) اثبات مي كند ولي شيعه معتقد است كه خدا با قلب و چشم يقين، قابل مشاهده است و اين عالي ترين مراتب ايمان مي باشد كه از او به "عين اليقين" و شُهودِ قلبي تعبير مي شود. دليل عقلي محال بودن رؤيت خداوند حكيم : از نظر فلاسفه ، ديدن شيئ با چشم ،در صورتي ممكن است كه داراي شرايط ذيل باشد: 1- شيء مورد نظردر جهت و طرفِ معيّني قرار گيرد. 2- ميان آن شئ و شخص بيننده، فاصلۀ معيّني باشد به طوري كه اگر آن فاصله، از حدّ معيّن، كمتر يا بيشتر باشد، ديدن آن شئ ، ممكن نخواهد بود. 3- شئ ، در مقابل بيننده قرار گيرد. هيچ يك از شرايط فوق، در مورد خدا تحقق نمي يابد؛ به خاطر اين كه خداي متعال نه در يك جهت و مكان معيّن هست و نه بين خدا و بشر، فاصله و مسافتِ معقول، قابل تصوّر است. در غير اين صورت، لازم مي آيد كه خدا داراي جسم بوده و مكان خاصّي را داشته باشد كه هر دو دربارۀ پروردگار متعال، محال مي باشد. بنابراين رؤيت خدا با چشم چه در دنيا وچه در آخرت، امري محال است و قائلين به امكان ديدن خالق هستي بخش، در اشتباه محض قرار گرفته اند. ...ادامه دارد
وهابيان و اهل سنت ، به رؤيت خدامعتقدند [2]
چهارشنبه نهم اسفند 1385 11:31 بعد از ظهر
باسمه تعالي هر چند برخي از علماي اهل سنّت، امكان رؤيت خداوند سبحان را با چشم ظاهري ردّ مي كنند اما برخي هم قائل به اين نظرِ باطل(رؤيت حضرت حقّ با چشم ظاهري) هستند كه نظر شما را به آراء آنان جلب مي نمايم سپس نظرات مخالفين اين گونه عقايد را به همراه نقد ، با ادله مطرح خواهيم نمود : 1- احمد محمد شاكر در شرح خود بر مسند احمد بن حنبل مي نويسد: احاديث دربارۀ رؤيت خدا به حَدّ تَواتُر و به مرحلۀ ثبوت رسيده است!! و اگر كسي رؤيتِ خدا را انكار كند ، منكرِ يكي از ضرورياتِ مذهب خواهد بود و رؤيت را تنها ، جهميّه ، معتزله ، اماميّه و خوارج ، انكار نموده اند.[1] 2- فاضل نووي مي گويد مذهب تمام اهل سنّت اين است كه : رؤيت خداوند ، عقلاً ممكن و چيز محالي نيست و در اين مطلب اتفاق دارند كه در روز قيامت ، مؤمنين به ديدار خدا نائل خواهند گرديد ، تنها يك عدّه از اهل بدعت ، مانند معتزلي ها و خوارج و مرجئه است كه گمان مي كنند رؤيت خدا محال است. سپس مي گويد نظر اين عدّه مطلبي است خطا و جهلي است خطرناك ؛ بعد مي گويد: اما رؤيت خدا در اين عالم ، به طوري كه قبلاً بيان نموده ايم آن هم امكان پذير است[2] و در چند صفحۀ گذشته پس از نقل دلائلي دربارۀ رؤيت ، چنين نتيجه گيري مي كند : راجح و صحيح ، آن است كه رسول خدا(ص) در شب معراج ، با چشم خود خدا را ديد«رأي ربّه بعيني رأسه» سپس به رد گفتار عايشه پرداخته است- زيرا از عايشه نقل شده است كه: رسول اكرم در شب معراج ، خدا را نديده است – 3- ديار بكري مي گويد يكي از خصائص پيامبر اكرم(ص) اين است كه خدا را دو بار با چشم خود ديده است «و رؤيته للباري مرتين».[3] 4- بدرالدين عيني در ضمن شرح حديثي دربارۀ رؤيت خدا مي نويسد: اما رؤيت خدا در اين عالم ، آن هم ممكن است ولي اكثر دانشمندان علم كلام در گذشته و امروز قائل شده اند كه : رؤيت در دنيا واقع نمي شود ؛ سپس مطرح مي كند كه: اشعري قائل بوده كه رؤيت خدا در دنيا هم واقع مي شود!!![4] 5- شيخ محمد عبده مي گويد: دربارۀ رؤيت خداوند احاديث ، آنچنان صريح است كه بر كسي جاي شكّ و مجا دله باقي نمي ماند.[5] 6- اسفرائيني متوفاي 429 مينويسد: اهل سنّت ، اتفاق نظر دارند بر اين كه خداوند در آخرت ، خود را به مؤمنان نشان خواهد داد.[6] بر خلاف ادعاي افراد معنون در خصوص امكان رؤيت خدا با چشم ظاهري و اتفاق نظر تمام علماي اهل سنّت در ممكن بودن رؤيت خداوند ، برخي از علماي آنان(اهل سنّت) همانند شيعۀ اماميه قائل به عدم امكان رؤيت حضرت حق تعالي به ديدۀ چشم شده اند كه به برخي از آن ها توجه فرماييد: 1- ثعالبي در تفسير آيۀ شريفه 13 و 14 سورۀ النجم مي گويد:« از عايشه و جمهور اهل سنت ، نقل شده كه ضمير در « رَءَاهُ » به جبرئيل باز مي گردد نه پيامبر »[7] نتيجه اين كه پيامبر(ص) ، خدا را نديده است . 2- شاطبي ميگويد: « صحابه ، منكر رؤيت خداوند متعال بوده اند ».[8] 3- ذهبي در شرح حال ابوعبدالله بخاري مي گويد: « او عالم اهل بخارا و شيخِ آنان ، فقيهي با وَرَع و زاهد بود ؛ و هر كسي را كه قائل به خَلقِ قرآن و احاديثِ رؤيت و نزولِ خدا از آسمان بود ، تكفير مي نمود ».[9] .... ادامه دارد ........................................................................................................................................................................................ 1- شرح مسند احمد بن حنبل ، ج 14، ص137 ، شرح حديث 7703 2- شرح صحيح مسلم ، ج 3 ، ص 55 3- تاريخ الخميس ، ج 1 ، ص 113- 114 4- عمدة القاري ، ج 18 ، ص 172 5- المنار ، ج 9 ، ص 144 6- الفرق بين الفرق ، طبع قاهره ، 153 ص 313 – 335 7- الجواهرالحسان ، ج 3 ، ص 253 8- الاعتصام ، ج 2 ، ص 176 9- تاريخ الاسلام ، ج 20 ، ص
وهابيان و اهل سنت ، به رؤيت خدامعتقدند [1]
سه شنبه هشتم اسفند 1385 0:15 قبل از ظهر
باسمه تعالي پيشوايان چهارگانه و اكثر علماي اهل سنت بلكه تمام محدّثين آنان و تابعين شان، همچنين وهابيان، معتقدند كه خداوند متعال نه تنها قابل رؤيت مي باشد بلكه رؤيت را يكي از اصول عقايد خويش دانسته و منكرينِ اين عقيده را خارج از اسلام و جزءِ كفّار و مشركين معرفي مي نمايند. به نمونه اي از آراء آنان توجه نمائيد : 1- ابن قَيّم جوزيه مي گويد:« در قرآن و سنت متواتر و اجماع صحابه و ائمّۀ اسلام و اهل حديث و … بر اين عقيده اند كه خداوند در روز قيامت با چشم سر به طور عيان رؤيت مي شود؛ همان گونه كه ماه شبِ چهارده و خورشيدِ هنگامِ ظهر را مي توان ديد.»[1] 2- الباني در فتاواي خود مي گويد:«ما اهل سنت بر اين باوريم كه از جمله نعمت هاي خداوند بر بندگانش آن است كه در روز قيامت، براي بندگانش تَجَلّي مي كند و او را خواهند ديد؛ همان گونه كه ماه را در شب چهارده مي بينيم.»[2] ۳- عبرالعزيز بِن باز، مفتي آل سعود در عصر خود مي گويد: «كسي كه منكر رؤيتِ خداوندِ متعال در آخرت است، پشت سرش نمي توان نماز گزارد و او نزد اهل سنت و جماعت، كافر است.»[3] 4- همچنين الباني در تعليقۀ خود بر كتاب العقيدة الطحاويه[4] از برخي ازمشبهه نقل كرده و تأييد مي كند: كسي كه معتقد به رؤيت خداوند باشد، ولي نه در جهت خاصّ، بايد به عقل خود مراجعه كند؛ يعني مشكلي در عقل خود دارد. امام احمد ابن حنبل قائل به رؤيت خدا بوده و مخالفين را خارج از حدود اسلام مي داند.[5] مالك و شافعي نيز كه از پيشوايان چهارگانۀاهل سنت مي باشند، اعتقاد به رؤيت خدا داشته اند؛ اشهب گويد به امام مالك گفتيم:« يا اباعبدالله!- كنيۀ اوست- معناي آيۀ شريفۀ«وجوه يومئذ ناضرة الي ربّها ناظرة » اين است كه مردم با اين دو چشم، به خدا تماشا مي كنند؟ گفت: آري با همان دو چشم؛ گفتيم: عده اي مي گويند: معناي آيه، اين است كه منتظر ثواب و عقاب مي گردند.در پاسخ من گفت: اين افراد دروغ مي گويند بلكه مردم به خداوند نگاه و تماشا مي كنند.»[6] مزني از ابن هرم نقل مي كند كه: از امام شافعي شنيدم در تفسير آيۀ«كلا انهم عن ربهم يومئذ لمحجوبون» مي گفت:« اين آيه، دليل بر اين است كه اولياء خدا او را در آخرت خواهند ديد. و ربيع نقل نموده است روزي در نزد امام شافعي بودم نامه اي از سعيد به دست وي رسيد كه در آن نامه از تفسير« كلّا انّهم عن ربّهم يومئذ لمحجوبون» سؤال كرده بود، شافعي در پاسخ نامه چنين نوشت: اين كه خداوند از روي غضب، خود را از مردمي محجوب خواهد نمود دليل بر اين است كه مردمِ ديگري به علّت خوشنودي خدا از آنان او را خواهند ديد. ربيع مي گويد از شافعي سؤال كردم: آيا تو خود به اين مطلب معتقد هستي؟ در پاسخ گفت: به خدا سوگند، اگر محمد بن ادريس(شافعي) يقين نداشته باشد كه در قيامت، خدا را خواهد ديد در اين عالم وي را پرستش نمي كند.[7] …ادامه دارد …………………………………………….............................................. 1- هادي الارواح الي بلادالارواح ، صفحه305 2- فتاوي الألباني ، صفحه142 3- فتاوي بن باز ، رقم2887 4- العقيدة الطحاويه با تعليق و شرح الباني ، صفحه27 5- المنار ، جلد 9 ، صفحه145 6- تزيين الممالك في مناقب مالك ، تأليف سيوطي به نقل محمد ابوزهره در كتاب خود مالك ، صفحه88 7- طبقات الشّافعيه ، جلد 2 ، صفحه 81 به نقل عبدالغني الدقر در كتاب خود الامام الشّافعي ، صفحه 249 |
درباره وبلاگ  قصد دارم، کاوشی علمی بر پیدایش، عقائد، جنایاتِ وهابیان و برخی از مسائل اهل سنّت داشته باشم.از نظرات راه گشای تمامی بازدید کنندگان، استقبال نموده و سپاسگزارم.
استفاده از مطالب این بلاگ با ذکر منبع ، بلامانع است.
طراح قالب |
